شمارهٔ ۱۰۳۳

هوش مصنوعی: عشق به قدری من را تحت تأثیر قرار داده است که اگر بخواهم به ستم تو اعتراض کنم، از شدت ناراحتی‌ام می‌توانم هر دو جهان را به هم بریزم.

هوش مصنوعی: ای کسی که در آتش دلتنگی من فریاد می‌زنی، من پرچم ستمم را به آسمان بلند می‌کنم و به این ظلم اعتراض می‌کنم.

هوش مصنوعی: لباس من به خاطر غم تو و دربر گرفتن تو از من جدا شده است. من از این می‌ترسم که دست‌های بی‌رحم به دامنت بیفتند، زیرا جیب وجودم به خاطر این ظلم از هم می‌افتد.

هوش مصنوعی: زخمی که به دل دارم مانند لاله‌ای است که زیبایی‌اش موجب درد و هلاکت من شده است. من تمام این دردها را به یاد زخم‌هایی که به روح و قلبم وارد شده، بر دل خود می‌نگارم.

هوش مصنوعی: در مکان مقدس عشق تو، هیچ‌کس اجازه ورود به من نمی‌دهد. من چه حیوانی هستم که حتی به در این مکان مقدس نزدیک نمی‌شوم.

هوش مصنوعی: با یک نگاه از کعبه، پاداش هزار سال تلاش به دست می‌آید؛ بنابراین، تمام عمرم را صرف جستجوی او می‌کنم و در این راه قدم برمی‌دارم.

هوش مصنوعی: اگر کسی از گل سرشته شده باشد، من هم به اندازه او دارای کمال و زیبایی هستم، ولی در عین حال کم‌فروشی نمی‌کنم و به خودم مباهات می‌کنم.