شمارهٔ ۱۰۱۰

هوش مصنوعی: اگرچه از محبت تو، ای آفتاب، دور هستم، اما در دوستی و محبت به تو هیچ کمبودی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: من چهره‌ی تو را به‌قدری دیده‌ام که آن‌قدر در دل جا گرفته‌ای که حالا با چشم دل می‌بینمت و صبر کرده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی که تو نیستی و من به یاد تو هستم، احساس می‌کنم که جانم در نزدیکی توست. اما وقتی که حضورت را می‌بینم، از دیگر چیزها دور می‌شوم و فقط تو برایم مهمی.

هوش مصنوعی: امروز ای زیبای آفتابی، که من در سایه وجود تو هستم، از خودم فاصله بگیر.

هوش مصنوعی: از شدت عشق، دل من جان تازه‌ای گرفت و مانند شمعی در حال احتضار، روزی که بمیرم، نوری از خاک من برمی‌خیزد.