شمارهٔ ۷۵

هوش مصنوعی: امام زمان‌ به گاهی در چاه و زمانی در غار پناه می‌برد، همان‌طور که یوسف و پیامبر نیز در زمان‌های سخت به اینگونه مکان‌ها پناه می‌بردند.

هوش مصنوعی: چرا مانند گنجی که در ویرانه‌ها پیدا می‌شود، وسایل خود را به جاهای خراب و بی‌فایده می‌برم؟ چرا همچون ابری که بارانش را در جاهای خالی می‌ریزد، احساسات و نعمت‌هایم را در مکان‌های بی‌ارزش نثار می‌کنم؟

هوش مصنوعی: چرا وقتی ماه از سمت شرق می‌آید، به سمت غرب حرکت می‌کند؟ چرا وقتی سیلابی به راه می‌افتد، از کوه‌ها به سوی دریا می‌روید؟

هوش مصنوعی: چرا انسان باید از زندگی در کوهستان و دشت فرار کند؟ چرا باید از ارتباط با دیگران و زندگی در شهر و دیدار با مردم دوری بجوید؟

هوش مصنوعی: چرا در شهرها و روستاها جا نمی‌کنی؟ چرا در سرزمین‌ها و مناطق مختلف نزدیک نمی‌شوی؟

هوش مصنوعی: امام به مانند جان در عالم هستی حضور دارد و وجود او باعث ثبات و ادامه حیات جهان است. به عبارتی دیگر، امام همچون روحی است که در جسم جهان جاری است و بدون او، جهان دچار عدم و آشفتگی خواهد شد.

هوش مصنوعی: امام مانند شمعی است که راه را روشن می‌کند و به گروه‌ها هدایت می‌کند. او پشتیبان عدالت و مسیر نجات است.

هوش مصنوعی: چرا در این کاروان چراغی روشن نمی‌شود، در حالی که آنها اسیر دزدی‌اند و در تاریکی خسته هستند؟

هوش مصنوعی: چرا از خانواده‌اش کناره‌گیری کرده و دوری می‌کند؟ چرا از خانه‌اش راه فرار پیدا کرده است؟

هوش مصنوعی: شخصی از خانه‌اش ناراضی است و این موضوع عجیب است که در این دنیا فقط او زندگی نمی‌کند و دیگران هم هستند.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌دانی، ای عزیز من، از من بپرس. چون وقتی چیزی را نمی‌دانی، باید سوال کنی و توضیح بیشتری بخواهی.

هوش مصنوعی: من بارها و بارها این سخن عمیق را از افراد بزرگ شنیده‌ام و آن را در اخبار خوانده‌ام.

هوش مصنوعی: پیامبر گفت در آخرالزمان، اسلام به حالت بیگانه و مظلوم در می‌آید، همانطور که در ابتدا بود.

هوش مصنوعی: اکنون اسلام در وضعیتی غریب قرار دارد و رهبری برای جهان ندارد. از ستم و ظلم ملحدان، ایمن باش.

هوش مصنوعی: امام به خاطر غصه‌هایی که داشت، سختی‌ها را تحمل کرد و هرگز با بی‌خبری از وضعیتی که دین پیامبر احمد به خاطر بی‌توجهی دچار غم و ضعف شده است، نگذشت.

هوش مصنوعی: امام به شدت بر دین و قانون گریه می‌کند و تو نیز شایسته است که بر وضعیت آن پادشاه رنجور اشک بریزی.

هوش مصنوعی: بیم او از دوستان خود بیشتر است، زیرا از مسلمانان خطرناک‌تر است تا از کفار.

هوش مصنوعی: شیر خدا، یعنی علی (ع)، زخم‌های زیادی را از مهاجران و انصار تحمل کرده است.

هوش مصنوعی: امام به خاطر دسیسه‌های غاصبانی که بر مسند شرع نشسته‌اند، در هر لحظه با خطرهای زیادی مواجه است که تعداد آن‌ها از هزار بیشتر است.

هوش مصنوعی: نه زیبایی در مسجد باقی مانده است، نه روغنی برای چراغ، نه نوری در محراب و نه روشنایی در منار وجود دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که انسان بخواهد به خاطر خواسته‌های خود، تقوا را زیر پا بگذارد، در واقع به خود آسیب می‌زند و در این حالت استغفار در مقابل او بی‌فایده می‌شود.

هوش مصنوعی: شنیده‌ای که اصل دوم از دیانت زرتشتی، به خداوند توجه دارد و به عدالت او اشاره می‌کند، به طوری که نام خدا باعث شده در جهان، عدالت برقرار شود.

هوش مصنوعی: کسی که به عمد اصل دوم را انکار کرده، چگونه می‌تواند به اصل اول اعتراف کند؟

هوش مصنوعی: اگر این دلیل و نشانه مسلمانان و آیت خداوند باشد، پس برای بوسیدن زنگ و سجده کردن بر کمربند (زنان) سزاوار است.

هوش مصنوعی: باید به معبد هندو سلام بدهی و نماز بخوانی، شاید که به قبله تاتار برسی.

هوش مصنوعی: آیا تو نمی‌دانی ای نادان که دلیل حق باید با ستایش و استواری ارائه شود؟

هوش مصنوعی: تو بی‌تیه و ناپایدار و ناپاک و بدخلق هستی و از روی نادانی در حال غوطه‌ور شدن در عذاب و رسوایی هستی.

هوش مصنوعی: دو روزی که با ترفند و سخن خود را آزاد کرده‌ای، باید مراقب باشی که اگر این روند ادامه یابد، ممکن است از دستت برود و در نتیجه، با مشکلات زیادی مواجه شوی.

هوش مصنوعی: تو به خاطر سود مالی و تجارت در این بازار، نظراتی دادی که با شرع و عقل در تضاد است.

هوش مصنوعی: تجارت و سرمایه‌گذاری تو به ثمر نشسته و در نتیجه کار و تلاش‌ت از حاصل زراعت خود بهره‌مند خواهی شد.

هوش مصنوعی: سرنوشت تو از خار خشک و خربزه تلخ خواهد بود، زیرا تنها چیزهایی که کاشته‌ای، خار و خربزه تلخ است.

هوش مصنوعی: چنانکه زهر صبحگاهی بر جهانیان آسیب می‌زند، تو نیز با نیرنگ و فریب مردمان را شکست می‌دهی.

هوش مصنوعی: تو که خودت دزد و فریبکار هستی، چه شده که ادعای حجت می‌کنی و خود را برتر از دیگران می‌دانی؟

هوش مصنوعی: کسی که این هدیه را از تو گرفته، از تو بی‌ارزش‌تر است. تو مثل لاشه‌ی یک خر مرده‌ای و او شبیه کفتاری است که بر سر آن نشسته.

هوش مصنوعی: دهان کفتار از بوی بد جسدها نیز ناخوشایندتر است و در دل چیزهایی که مرده‌خوارند، آلودگی بیشتری نسبت به جسدهای مرده وجود دارد.

هوش مصنوعی: روزی که خادم دین، چیزی به شریعت اضافه کرد که با اصل آن مخالف بود، آبروی شریعت کم شد.

هوش مصنوعی: تنها راه و روش دین اسلام است که گاهی باید پیاده به آن عمل کنی و گاهی نیز می‌توانی با عزت و احترام به سوی آن بروی.

هوش مصنوعی: این شعر به طمع، حرص، دروغ، نادانی و ریاخواری اعتراض می‌کند و بر آن چیزهایی که باعث فخر و خودپسندی می‌شود، خشم و نفرت نشان می‌دهد. شاعر بر این باور است که این ویژگی‌ها و رفتارها ناپسند و بی‌ارزش هستند و سزاوار تحقیر و نکوهش‌اند.

هوش مصنوعی: برای آرام کردن این خر و باربرداری از آن، باید لواش (غذای مناسب) و حرارت و تلاطم ایجاد کرد.

هوش مصنوعی: اگر این بحران از دوران مشروطیت ریشه بگیرد، بار سنگینی را به دوش می‌کشم، حتی اگر از طرف این افراد بی‌حکمت باشد.

هوش مصنوعی: بر اثر رطوبت و آبی که در سر و صورتش وجود دارد، آن‌قدر داغ و سوزان می‌شود که هر بیننده‌ای به شگفتی و تحسین می‌افتد، مثل کسی که در کار نعلبندی یا پرورش اسب مهارت دارد.

هوش مصنوعی: برای اینکه خر بدقلق و لگدزن را مهار کنی، باید یک بار غذای کافی به او بدهی و در هر بار به اندازه زیادی این کار را انجام دهی.

هوش مصنوعی: به حیوانی که سرکش و نافرمان است، خوراک زیاد ندهید؛ زیرا وقتی که سیر شود و شکمش پر گردد، بیشتر به سرکشی و نافرمانی روی می‌آورد.

هوش مصنوعی: مانند وزرای کهنه‌کار کشور که زمانی که مشکلاتی را در حکومت می‌بینند، تلاش می‌کنند به جای حل مسئله، به انتقاد و شکا‎یت می‌پردازند.

هوش مصنوعی: بیش از آنچه که بر این بی‌تقواها نازل می‌شود، به سرزمین و مردم آسیب می‌رسد و این درد و مشکل آنها را درگیر می‌کند.

هوش مصنوعی: از این وزیران چیزی جز درد و زیان نمی‌بینیم که به مراتب بدتر از سگ و گرگ هستند؛ مانند مردمی هستند که در جایی پر از درندگی و بی‌رحمی زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: سگ درنده‌ای که خون انسان‌ها را می‌مکد، به این کار راضی است و در تاریکی هم به زندگی ادامه می‌دهد. همچنین، گرگ‌هایی که به مردم آسیب می‌زنند، همواره در جستجوی طعمه هستند.

هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که در سرزمین خرمز، مشکلات و آسیب‌های زیادی به وجود می‌آید که شمار آنها بسیار زیاد است و هیچ چیزی نمی‌تواند تعداد آنها را بیشتر یا کمتر کند.

هوش مصنوعی: وقتی یکی از آن ده نفر به مقام و موقعیتش پایان می‌دهد، نفر دیگری به جای او جایگاه را می‌گیرد و به ثبات می‌رسد.

هوش مصنوعی: همه موجودات نشانه‌هایی از یکدیگر هستند و به نظر می‌رسد که همه آن‌ها یکی هستند ؛ در ظاهر، شخصیت، ویژگی‌ها و حس‌های مختلف، همه به هم مرتبط‌اند.

هوش مصنوعی: مثل مهره‌های نرد و پیاده‌های شطرنج، همه با رنگ یکسانی هستند، اما رفتارها و عملکردهایشان متفاوت است.

هوش مصنوعی: فردی به شاه حمله‌ور شد و فردی دیگر به وزیر. یکی دیگر به سمت پنج نفر حرکت کرد و یکی دیگر به سمت چهار نفر.

هوش مصنوعی: سگ از مناره و شتر از بام به سمت دروازه حمله کردند، همچنان که نگهبانان به دفاع پرداخته‌اند. ای خر و الاغ، که در حصار ضعیفی قرار داری، به چه چیز تکیه کرده‌ای؟

هوش مصنوعی: آیا از انصاف خارج می‌شوی و برای نفع خود، دین خدا را به عنوان وسیله قمار و بازی قرار می‌دهی؟

هوش مصنوعی: زخمی که بر دل حریفان می‌زنم، باعث می‌شود که زندگی‌ام با چالش و دردهایی همراه شود، اما این دردها در عمق وجودم به مرگ و نابودی می‌انجامد، مانند کسی که در غم و افسردگی به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: ما الاغ‌هایی را دیده‌ایم که بار کتاب‌ها را حمل می‌کنند، اما هرگز ندیده‌ایم که یک گاو، به عنوان کارگر، با حالتی نزار و زار کار کند.

هوش مصنوعی: تو مانند حیوانی احمق و بی‌خبر هستی که فقط ابزارها را حمل می‌کند و کتاب‌ها را به دوش می‌کشد.

هوش مصنوعی: تنها به جز شر و بدی‌ها و نادانی، هیچ‌کس چیزی از کار و شغل نمی‌داند.

هوش مصنوعی: تخریب کردی معبدی را و به جای آن آرامشی بنا کردی، آتش به خرمنی زدی و باغی را به خاکستر نشاندی.

هوش مصنوعی: از شدت شوق به وعده اینقدر ذوق‌زده شد که در حمام، لباس و حتی پوشش‌های دیگرش را از تن درآورد.

هوش مصنوعی: سپس حنا را بر دستان خود زد و با نوره موهایش را رنگ کرد و با شانه به موهایش آراست.

هوش مصنوعی: حال که پیچک به درختان سرو و سمن پیچیده است، اما با وزیدن باد خزان، باغ بهار را ترک می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر پژمرده شوی و تحت تأثیر باد قرار بگیری، به گونه‌ای خواهی بود که هیچ اطلاعی از داستان کدو و چنار نخواهی داشت.

هوش مصنوعی: اگر به خواسته‌ و خواست پادشاه توجه نشود، اصلاح امور فاسد زندگی انسان امکان‌پذیر نیست. چه راه‌حلی می‌تواند از عطار برای بهبود اوضاع پیدا شود؟

هوش مصنوعی: چطور می‌توانم امور را به تو واگذار کنم در حالی که خودت نمی‌دانی چگونه مشکلاتت را حل کنی؟

هوش مصنوعی: چه چیزی از آستین تو بیرون می‌آید که بتواند به کشور خدمت کند، در حالی که تو حتی از خواسته‌های نوشندگان نیز غافل هستی؟

هوش مصنوعی: شکمت به اندازه‌ای بزرگ شده که مانند شکم زنان باردار به نظر می‌رسد، چون به قدری غذا خورده‌ای که به شدت دچار نفخ و ناراحتی شده‌ای.

هوش مصنوعی: چرا وقتی به ایجاد رابطه فکر می‌کنی به راحتی آن توجه نمی‌کنی، در حالی که در زمان زایمان به دشواری‌هاش فکر می‌کنی؟

هوش مصنوعی: در جمعی که مقام و منزلت بالایی دارد، کسانی چون مشیر السلطنه و امیر بهادر در مقام رهبری و فرماندهی هستند.

هوش مصنوعی: از آن جمع و جور و خوشگذرانی چیزی جز بدبختی و زحمت نمی‌زاید و از آن لشکر، جز نحسی و ناکامی حاصل نمی‌شود.

هوش مصنوعی: شنیده‌ام که امیر بهادر به زیبایی و لطافت گل همیشه بهار خود را دعوت کرده است.

هوش مصنوعی: کجا همیشه بهار وجود دارد؟ جایی که مانند روز دی، خزان نتواند گلستان حیدر کرار را تحت تأثیر قرار دهد.

هوش مصنوعی: از صدای او روح عدالت مسموم شد، چرا که زهر مار در دهانش مانند دندان‌های سگ هار بود.

هوش مصنوعی: از روی خوش‌گذرانی و تجملات، دلش چنان مغرور شده که از تغییر شب و روز غافل است.

هوش مصنوعی: از هر راه و از هر مبدأیی که قصه‌ام را شروع کنم، باز هم صحبت به تو خواهد رسید ای خائن.

هوش مصنوعی: تو همان‌ کسی هستی که به وسیله‌ای برای اجرای خواسته‌های دیگران تبدیل شده‌ای، مانند گاو کور که برای آسیاب کردن دانه‌ها به کار گرفته شده است.

هوش مصنوعی: برای کسی که سنگ می‌زنم، تنها تو در نظر داری. به درستی می‌گویم، ای همسایه، بشنو!

هوش مصنوعی: من خود بهانه عذاب توام و از این عذاب هیچ تخفیفی نمی‌یابم. من دردسر تو هستم و از این دردسر، به تو هیچ کمکی نمی‌توانم بکنم.

هوش مصنوعی: سخت نگیر که تو دانه‌ای باارزش و من آردکننده‌ام. دعوا نکن که تو حیوانی بزرگ و من قصاب هستم.

هوش مصنوعی: کجا می‌تواند گندم به آسیاب برود، وقتی که جنگ در راه است؟ چگونه می‌تواند برادر در شرایط جنگ از شتر نگهداری کند؟

هوش مصنوعی: من پوست تو را می‌کنم مانند قصابی که میش‌ها را می‌کشد و بر تو ضربه می‌زنم مانند کسی که با ابزار کشنده کار می‌کند.

هوش مصنوعی: با دست خود سرنوشت خود را مناسب می‌سازی، مانند گوسفندی که گردن‌بندش را بر تن می‌کنند و به سامان می‌آورند.

هوش مصنوعی: یک موجود واحد و سرکش می‌خواهد که با کدوی تو یک بار در آزمونی سخت و دشوار مواجه شود.

هوش مصنوعی: یک موجود زنده به نظر می‌رسد که با یک زخم عمیق به زندگی ادامه می‌دهد. این موجود بخشی از بدنش از چوب ساخته شده و سرش از قارچ است.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه سر او از قیر ساخته شده است، عرب‌ها آن را به نام خود "مقوار" می‌نامند.

هوش مصنوعی: اگر او را ندیدی، اکنون ببین که فرشته مرگ با این ابزار تو را به سرنوشت خود خواهد برد.

هوش مصنوعی: زمانی که نشانه‌های کجی به سمت درست و مستقیم تغییر کند، از ذهنت افکار بی‌مورد و پریشان خارج می‌شود و به آرامش و سادگی می‌رسید.

هوش مصنوعی: از صدای خر و جهش آن بپرهیز، که همچون تیزبری می‌افتی؛ پس بیاموزید و اعتبار کنید از این نشانه، ای صاحبان بصیرت.

هوش مصنوعی: از بدی‌های تو بر اسلام بلایی نازل شد که تیرگی و راز را بر دو قوم بکر و ثمود تحمیل کرد.

هوش مصنوعی: فریاد زنده از دست تو، مرگ را نخواهد پذیرفت و نفرین ربیعه بن نزار به جان تو خواهد رسید.

هوش مصنوعی: به گونه‌ای خوابیده‌ای که نفخه شیطان تو را به خواب مرگ برده است، در حالی که صدا و فراخوان روز قیامت تو را بیدار نمی‌کند.

هوش مصنوعی: امام زمان با قدرت و شدت، ریشه تو را از دل زمین بیرون خواهد آورد و این کار را با دستانی پر از خون و سلاحی آتشین انجام خواهد داد.

هوش مصنوعی: به جای آنکه جلو بیفتی، بهتر است مثل یک کاروان، همراه دیگران راه بیفتی و بار و توشه خود را با آنها به دوش بگذاری.

هوش مصنوعی: همان عمامه‌ای که باعث گمراهی تو شده، امام آن را مانند مهاری بر روی فیل تو می‌کشد.

هوش مصنوعی: خلیل خدا با همان تیشه‌ای که بت را می‌شکند، به مخلوقی اشاره دارد که آن بت را خود درست کرده است. در واقع، این اشاره به مبارزه با بت‌پرستی و نادرستی است.

هوش مصنوعی: آری، زمانی که خداوند به خانه‌اش قدم می‌گذارد، در واقع این نشان‌دهنده‌ای از وحدت است. به بیان دیگر، ورود یار، همانند خروج دیگران، به یک معناست.

هوش مصنوعی: نه در گله، گرگ وجود دارد و نه در باغ، زاغی دیده می‌شود. نه الاغی باقی مانده و نه موشی در انبار پیدا می‌شود.

هوش مصنوعی: کشاورز درختی را که از ریشه در حال رشد بود، قطع می‌کند و معمار نیز بنایی را که به طور نادرست ساخته شده، از اساس خراب می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی دیو خسته و ناتوان شد، آتش به جانش می‌افتد و او را می‌سوزاند. مانند ماری که کشته شده، آتش نارنجی‌اش به خانه می‌آید و پخش می‌شود.

هوش مصنوعی: زمانی که دامن دین را از این ناپاکی‌ها بشویند، خانه و زندگی و نسل آن‌ها را به آتش می‌کشد.

هوش مصنوعی: امام باخبر است از اصل و ریشه‌ی مردم، در حالی که ما که آگاهی نداریم، شاید یکی از هزاران باشیم.

هوش مصنوعی: من مالکیت جهان و هر آنچه در آن هست را به خاندانش واگذار کردم، حتی دیوار و میخ.