شمارهٔ ۱۳۲ - المطلع الرابع

هوش مصنوعی: تا زمانی که خون دشمنان بر خاک هیجا ریخته شود، مریخ به خاطر هراسی که دارد، رنگ زهره را زرد کرده است.

هوش مصنوعی: تقدیر و سرنوشت او را به گونه‌ای نوشته که نشان از عبودیت و بندگی دارد و از روی شرم، چشمانش مانند اقیانوس از اشک پر شده‌اند.

هوش مصنوعی: تیر او مانند چنگ کمان قوی و باخت به شکل شیر، دشمنان را به شدت تهدید می‌کند و تیغش در برابر آن‌ها خطرناک است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که فرمان پادشاه به صورت مکتوب درآمد، نشان علمی و فرهنگی او بر دل‌ها و ذهن‌ها حک شده است.

هوش مصنوعی: هنگامی که قلم بر روی کاغذ حرکت می‌کند، از دانایان یاد می‌گیرد و داستان‌ها و حکایاتی را به تصویر می‌کشد که مانند آبی رنگی که در زیر ستاره‌های خاصی جاری است، به زیبایی و وضوح نشان داده می‌شوند.

هوش مصنوعی: دزدان از ترس او در هر طرف پنهان شده‌اند و مادران در حال نگران هستند. تاجران هم به خاطر او در کوچه‌ها کالاهای خود را رها کرده‌اند.

هوش مصنوعی: در حضور او، سرها از فر و مقام خود خم شده‌اند و مردم هند و کاشغر به نشان احترام بر زمین افتاده‌اند. خاکی که زیر پای اوست، در بصر و بخارا پراکنده است.

هوش مصنوعی: تو بسیار دانا و عالم هستی و با زیردستانت با مهربانی صحبت می‌کنی، هنگام سخن گفتن از زبان دیگران با نرمی و لطافت بیان می‌کنی.

هوش مصنوعی: چون درخت نخل بارور که ریشه‌هایش را کرم دندان زده است، هنر و زیبایی در شاخ و برگش وجود ندارد و به جای میوه، غم و اندوه از این درخت پاشیده شده است.

هوش مصنوعی: از این درخت، روز و شب، نعمت و روزی به مردم می‌رسد بی‌آنکه تقاضایی داشته باشند، مانند میوه‌ٔ خرما که از درخت بر مریم نازل شده است.

هوش مصنوعی: بهار که فرا می‌رسد، گل‌ها سر برمی‌آورند و علم و دانش به جوی و جنبش دریاها معنا پیدا می‌کند، همچنین باران از ابرها پیوسته بر کوه‌ها و دشت‌ها می‌بارد.

هوش مصنوعی: دشمنش در سختی و ناتوانی گرفتار عذاب ابدی است، مانند طارمی که نتیجه‌اش از بادهای بد به زمین افتاده.