خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قصاید

ابوالحسن فراهانی » دیوان اشعار » قصاید

شمارهٔ ۱ : آنم که از ضمیر منست انور آفتاب

شمارهٔ ۲ : ترسم که بس که می کنم از درد اضطراب

شمارهٔ ۳ : خوش در نگار بسته دگر نوبهارست

شمارهٔ ۴ : ای از سپاه خط تو خورشید در حصار

شمارهٔ ۵ : گذشت آن که روی لاله خیمه بر گلزار

شمارهٔ ۶ : چنان گریستم از درد دوری دلبر

شمارهٔ ۷ : غمم نمی رود از دل به گریه بسیار

شمارهٔ ۸ : زهی ز خوی تو بر باد داده جان آتش

شمارهٔ ۹ : ای زخط بگرفته خورشید رخت در بر هلال

شمارهٔ ۱۰ : گرفتم آینه تا بنگرم حقیقت حال

شمارهٔ ۱۱ : ز روزگار ندیدم دمی فراغت بال

شمارهٔ ۱۲ : زهی ز غیرت ابروت دلشکسته هلال

شمارهٔ ۱۳ : زبس که ریختم از دیده خون دل بیرون

شمارهٔ ۱۴ : اشک نبود این که می بارم ز روز تار من

شمارهٔ ۱۵ : ز جور دل که هیچ کس مباد چنین

شمارهٔ ۱۶ : بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن

شمارهٔ ۱۷ : شد چنان گرم جهان ز آمدن تابستان

شمارهٔ ۱۸ : ای مکان پاسبانانت فراز آسمان

شمارهٔ ۱۹ : باد نوروز آمد و آورد بوی یاسمین

شمارهٔ ۲۰ : از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه

شمارهٔ ۲۱ : باز این منم گذاشته در کوی یار پای

شمارهٔ ۲۲ : زبس که یافت دلم لذت گرفتاری

شمارهٔ ۲۳ : زهی نگاه تو سرگرم مردم‌آزاری

شمارهٔ ۲۴ : دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی

شمارهٔ ۲۵ : من آن چه می کشم از جور چرخ مینایی