برگردان به زبان ساده
پیر طریقت گوید: ایمان ما از راه سمع است نه حیلت عقل به قبول و تسیلم است نه به تأویل و تصرف دل اگر گوید چرا؟ گوئی من امر را سرافکنده ام، عقل اگر گوید که چون؟ پاسخ ده که من بنده ام ظاهر قبول کن و باطن بسپار
هوش مصنوعی: پیر طریقت میفرماید: ایمان ما از شنیدن و تلقی میآید، نه از تدبیر عقل. پذیرش و تسلیم ما باید بدون تأویل و تفسیر قلبی باشد. اگر کسی بپرسد چرا اینگونه است، باید بگویی که من موضوع را به سادگی پذیرفتهام. اگر عقل بپرسد چگونه این کار ممکن است، باید پاسخ دهی که من بندهام و فقط ظاهر را میپذیرم و باطن را به علم الهی واگذار میکنم.
خدایا گاهی بخود نگرم گویم از من زارتر کیست؟ گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوارتر کیست؟ بنده چون به عمل خود نگرد به زبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید:
هوش مصنوعی: ای خدا، گاهی وقتی به خودم نگاه میکنم، میگویم که آیا کسی از من بدتر و رنجورتر وجود دارد؟ و گاهی وقتی به تو نگاه میکنم، میگویم که آیا کسی از من بزرگتر و باکرامتتر هست؟ بنده وقتی به کارهای خود توجه میکند، با زبان تحقیر از زخمها و ناامیدیهایش سخن میگوید.
پر آب دو دیده و پر آتش جگرم
پر باد دو دستم و پر از خاک سرم
هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک است و دلburning (آتشین) از غم. دستانم پر از هیجان و سرم نیز از خاک و زمین پر شده است.
و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد به زبان شادی و نعمت آزادی گوید:
هوش مصنوعی: با یاری خداوند و برکتهای او، باید با زبانی پر از شادی و نعمت آزادی سخن بگویی.
چه کند عرش که او غاشیه من نکشد
چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم
هوش مصنوعی: چه کار میتواند آسمان (عرش) بکند در حالی که من نمیتوانم به دل خود آرامش دهم، چون من فقط با فرمان و قضا و قدر تو زندگی میکنم.
بوی جان آیدم از لب چو حدیث تو کنم
شاخ عز رویدم از دل چو بلای تو کشم
هوش مصنوعی: وقتی صحبت از عشق تو میکنم، حالم تازه میشود و مانند گلی که در دل میشکفد، رشد میکنم، حتی اگر سختیها و دردهای تو را تحمل کنم.
وقتی خواهد آمد که زبان در دل برسد و دل در جان برسد و جان در سر برسد و سر در حق برسد آنگاه دل به زبان گوید خاموش سر به جان گوید خاموش و نور به سر گوید خاموش خداوند گوید ای بنده من دیری بود تا تو می گفتی، اکنون من می گویم و تو می شنو
هوش مصنوعی: زمانی خواهد رسید که زبان به عمق دل راه پیدا کند و دل به روح متصل شود و روح به عقل برسد و عقل به حقیقت و واقعیت نایل آید. در آن moment، دل به زبان خواهد گفت که سکوت کند، سر به جان خواهد گفت که خاموش باشد و نور به سر خواهد گفت که آرام بگیرد. در آن زمان، خداوند به بندۀ خود خواهد فرمود: "مدتی بود که تو سخن میگفتی، اکنون من سخن میگویم و تو تنها باید بشنوی."
