بخش ۷۴

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌گوید: چیزی که باعث می‌شود انسان نادانی را نبیند، همان سبب است. اما اگر انسان در سبب بماند، باعث شرک می‌شود. از سبب فراتر برو تا به مسبب برسی. به سبب دل نبند تا به حقیقت واقعی خود برسی. عارف نه به لوح نگاه می‌کند، نه بر قلم، نه حواسش بسته است و نه در دام انسان است. او همیشه عطش دارد، حتی اگر همیشه در دستش جام باشد. ای بخشنده و مهربان، یک بار جام را به وی بده تا این بیچاره نفس تازه کند.

هوش مصنوعی: در افسانه‌ها آمده است که یوسف دو ویژگی برجسته داشت: یکی زیبایی ظاهری و دیگری علم و هوش. زیبایی ظاهری به زیبایی صورت مربوط است و علم و هوش به درک عمیق و فهم مربوط می‌شود. خداوند خواسته است که زیبایی او باعث بروز مشکلاتی شود و علم او نیز موجب نجاتش گردد. هدف از این تقدیر الهی این است که مردم بفهمند که علم و دانش از زیبایی ظاهری ارزشمندتر است.

هوش مصنوعی: خدایا، گاهی به خودم نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم که آیا کسی از من بدتر و زارتر وجود دارد؟ و گاهی به تو نگاه می‌کنم و می‌اندیشم که آیا کسی از من بزرگ‌تر و محترم‌تر هم هست؟

هوش مصنوعی: گاهی که به درون خود نگاه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که از هر چیزی در دنیا بدترم.

هوش مصنوعی: وقتی از ویژگی‌ها و صفات خود عبور می‌کنم، حتی از مرتبه‌ی عرش هم فراتر می‌روم و دوباره به درون خودم نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: خداوندا، خوشحالم که من نخستین نبوده‌ام و تو بوده‌ای. آتش عشق و آگاهی از تو با هم ترکیب شده‌اند. از باغ نزدیکی و وصال تو نسیمی به وجود آمد. باران یکتایی و وحدت تو بر بشر نازل شد. در آتش دوستی، آب و گل می‌سوزند، تا عارف بتواند دیدار تو را بیاموزد.