بخش ۷۰

پیر طریقت می‌گوید: خدایا، چقدر روز خوبی است روزی که خورشید جلال تو به ما توجه می‌کند و چقدر زمان خوبی است که کسی که مشتاق توست از زیبایی‌ات خبر می‌دهد. جان خود را فدای شاهبازی می‌کنیم که در عشق تو پرواز می‌کند و دل‌مان را فدای دوستی کنیم که از عاشقان کوی توست. وقتی هلال از مسجد خارج شد، رسول خدا فرمود که از عمر این جوان بیشتر از سه روز نمانده. ابو هریره پرسید چرا به او خبر نمی‌دهید؟ فرمود: هرچند او از مرگ غمگین نیست، اما من نمی‌خواهم غم او را بیشتر کنم.

هوش مصنوعی: در روز سوم، حضرت به منزل یاران آل مغیره رفت و از آن‌ها پرسید آیا کسی از شما درگذشته است؟ آن‌ها پاسخ دادند که نه. حضرت فرمود قسم به خدا که مرگ به خانه شما آمده و بهترین شما را برده است. مغیره از حضرت خواست که نسبت به شخص متوفی صحبت کند، زیرا او را فردی معمولی و گمنام می‌دانست. حضرت در جواب فرمود که همچون هلال در آسمان مشهور است، اما در زمین ناشناخته. دوستان خدا در زمین ناشناس و در آسمان شناخته شده‌اند. غیرت خدا اجازه نمی‌دهد که ایشان از پرده عزت بیرون بیایند، زیرا خداوند فرمود که دوستانش در پرده‌اند و هیچ‌کس جز او آن‌ها را نمی‌شناسد. سپس رسول خدا به چهره آن دو دوست خدا نگریست و متوجه شد که روح آن فرد از قفس تنش خارج شده و به آشیان ازل بازگشته است.

هوش مصنوعی: به خاطر دوستی‌ات جان می‌سپارم و با یاد تو دوباره زنده می‌شوم. شرابی که مرا به حالت‌های مختلف در می‌آورد، همان وصال توست.

هوش مصنوعی: در آن لحظه، چشمان پیامبر پر از اشک شد و گفت خداوند در زمین هفت نفر دارد که به خاطر وجود آن‌ها باران می‌بارد و گیاهان زنده می‌شوند. این غلام سیاه بهترین آن هفت نفر بود. سپس فرمود: برادران، برای شست‌وشوی برادر خود پیش بروید. برخی از یاران نزدیک شدند و حضرت فرمود: امروز، روز غلامان و کار مولایان است. سلمان فارسی و بلال حبشی جلو آمدند و او را شست‌وشو دادند. داستان دوستان و قصه دل‌انگیز جانان، بسیار زیباست.

هوش مصنوعی: در دل من، اگر داستان عشق تو تمام شود، محبوب من، در این شهر به تو علاقه‌مند می‌شوم.