بخش ۵۳

خواجه عبدالله انصاری » سخنان پیر طریقت » بخش ۵۳

پیر طریقت گوید: آه از روز اول اگر آنروز عنایت باشد طاعت سبب مثوبت است و معصیت باعث مغفرت و اگر آن روز عنایت نباشد طاعت سبب ندامت و معصیت باعث شقاوت است، شکر که شیرین آمد نه بخویشتن آمد و حنظل که تلخ آمد نه بخود آمد کار نه بآنست که از یک کسی کسل آید و از کس دیگر عمل کار آن دارد که در ازل شایسته کار آید خدایا اگر در کمین راز تو بما عنایت نیست سرانجام قصه ما جز حسرت وندامت نه؟

ای حجت را یاد و انس را یادگار خود حاضری ما را جستن چه بکار الهی هر کس را امیدی و امید رهی دیدار رهی را بی دیدار نه به مزد نیاز است نه با بهشت کار

بخش ۵۲: پیر طریقت گوید: ای مستان پرشهوت و ای خفتگان غفلت! شرم دارید از خداوندی که خیانت چشمها را می داند و باطن دلها را می بیند کجا است ذوالفقار حیدری تا در عالم انصاف برین مستان بی ادب حد شرعی براند و این غافلان خفته را بجنباند؟بخش ۵۴: پیر طریقت گوید: در بادیه می شدم درویشی را دیدم که از گرسنگی و تشنگی چون خیالی کشته و سر تا پای او خونابه گرفته به تعجب در وی نگریستم و خدای را یاد میکردم ناگهان چشم باز کرد و گفت این کیست که امروز در خلوت ما رحمت آورد؟ در این حال ناگهان از سر وجد خویش برخاست و خود را بر زمین میزد و مشاهده ای که در پیش داشت جان نثار همی کرد و می گفت

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌گوید: اگر در روز اول، لطفی باشد، عبادت موجب پاداش و معصیت باعث بخشش خواهد شد. اما اگر آن روز لطفی نباشد، عبادت منجر به پشیمانی و معصیت به درد و رنج می‌انجامد. شکرگزاری که شیرین و لذت‌بخش است، ناشی از خود ما نیست و تلخی‌های زندگی هم ما را از درون نمی‌آزارد. این وضعیت به این بستگی دارد که چگونه افراد عمل می‌کنند و چه شایستگی‌هایی در سرنوشت آن‌ها وجود دارد. خدایا، اگر ما در کشف اسرار تو توفیق نداریم، آیا سرانجام داستان ما جز پشیمانی و حسرت خواهد بود؟

هوش مصنوعی: ای حجت خدا، به یاد تو و یادگار انس تو که همیشه در ذهن ما هستی. ما در جستجوی تو هستیم و در این مسیر الهی، هر کس امیدی دارد و راهی برای ملاقات با تو می‌یابد. این ملاقات به خاطر درآمد و بهشت نیست، بلکه از سر عشق و نیاز به توست.