بخش ۳۹

خواجه عبدالله انصاری » سخنان پیر طریقت » بخش ۳۹

پیر طریقت گوید: زندگان سه کس اند یکی زنده بجان دیگری زنده به علم و سومی زنده بحق او که بجان زنده است به قوت زنده است و به باد، او که به علم زنده است زنده به مهر است و به یاد آنکه به حق زنده است زندگانی خود بدوشاد خدایا جان در تن اگر از تو محروم ماند مرده زندانی است و کسیکه در راه تو به امید وصال تو کشته شود زنده جاویدانی است

گفتی مگذر بکوی ما در مخمور

تا کشته نشی که خصم ماهست غیور

گویم سخنی بتا که باشم معذور

در کوی تو کشته به که از روی تو دور

آری، دوستان را زخم خوردن در کوی اوست به فال نیکو است و در قمار خانه عشق ایشان را جان باختن عادت و خو است

مال و زر و چیز رایگان باید باخت

چون کار بجان رسید جان باید باخت

بخش ۳۸: پیر طریقت را اتفاق افتاد که بر خرما بنی شد سیخی به شکمش در شد که تا به سینه بردرید! به خویشتن نگریست و گفت حمد خدا را که نمودم تا تو را به کام خویش دیدم و بر تو نصرت یافتم بخش ۴۰: پیر طریقت گوید: ذکر نه همه آنست که بر زبان داری ذکر حقیقی آنست که در میان جان داری توحید نه همه آنست که او را یگانه دانی توحید حقیقی آنست که او را یگانه باشی و از غیر او بیگانه خدایا هر که تو را جوید او را به نقد رستخیزی باید یا به تیغ ناکامی او را خون ریزی باید؛ هر که قصد تو کند روزش چنین است یا بهره درویش خود چنین است

اطلاعات

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌فرماید: انسان‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند. اول کسانی که فقط به معنای جسمی زنده‌اند، دوم افرادی که به علم و دانش زنده‌اند و سوم کسانی که با حقیقت و معنای زندگی زنده‌اند. این افراد از جان خود بهره‌مندند و با قدرتی که از حقیقت می‌گیرند، زندگی می‌کنند. آنانی که به علم زنده‌اند، با محبت و یاد خدا زندگی می‌کنند و کسانی که به حقیقت زنده‌اند، زندگی‌شان به همراه خداوند است. اگر کسی از جان و ارتباط با تو محروم باشد، در حقیقت مرده است و کسی که در راه تو و به امید رسیدن به تو جانش را از دست می‌دهد، زنده‌ای جاودانه است.

گفتی مگذر بکوی ما در مخمور

تا کشته نشی که خصم ماهست غیور

هوش مصنوعی: گفتی که از کنار ما عبور نکن، در حالی که دلخوش به می‌گساری هستی، چون ممکن است در این مسیر آسیب ببینی، زیرا دشمنی وجود دارد که پرخاشگر و غیرتمند است.

گویم سخنی بتا که باشم معذور

در کوی تو کشته به که از روی تو دور

هوش مصنوعی: می‌گویم چیزی به تو که بتوانم خود را توجیه کنم، زیرا در خیابان تو، بی‌خبر از رویت کشته شوم بهتر از آن است که از تو دور باشم.

آری، دوستان را زخم خوردن در کوی اوست به فال نیکو است و در قمار خانه عشق ایشان را جان باختن عادت و خو است

هوش مصنوعی: بله، پیش آمدن درد و زخم برای دوستان در راه او نیکوست و عادت و خو گرفتن به باختن جان در قمار عشق برای آن‌ها شده است.

مال و زر و چیز رایگان باید باخت

چون کار بجان رسید جان باید باخت

هوش مصنوعی: زمانی که به خطر بزرگی برخورد کردیم و جانمان در معرض تهدید قرار گرفت، باید دارایی‌ها و چیزهای مادی را فدای جان‌مان کنیم. در مواقعی که جان در خطر است، ارزش جان بالاتر از هر چیزی است.