بخش ۱۱۹

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌گوید: تنها کسی از زیبایی و عظمت خدا لذت می‌برد که بصیرتی در درون خود داشته باشد و توانایی دیدن حقیقت را پیدا کرده باشد.

هوش مصنوعی: حسین حلاج جوانمردی است که می‌گوید: هفتاد سال در درون ما آتش افروخته‌اند تا ما را بسوزانند. اکنون او با گفتن "من خدا هستم" جرقه‌ای زده که به آتش تبدیل شده و همه را در بر گرفته است. این آتش نماد محبت است و زبان حال محبت را بیان می‌کند.

هوش مصنوعی: در آتش عشق به شدت می‌سوزم و مانند عود انرژی و حرارت از خود بروز می‌دهم. جانم به خاطر عشق تو فدای تو می‌شود و من نیز با تمام وجودم به تو بخشش می‌کنم.

هوش مصنوعی: شوق و عشق تو آن‌چنان مرا سوزانده که حتی اگر جان دیگری داشته باشم، باز هم حاضر به فدای آن در عشق تو هستم و برای به دست آوردن محبتت هم می‌توانم به هیچ ترفندی متوسل شوم.

هوش مصنوعی: آه از قضا و تقدیر ناپسندی که قبل از من بر من رفته است! فریاد از سخنانی که خودم ناخواسته به زبان آورده‌ام، نمی‌دانم باید خوشحال باشم یا دچار نگرانی شوم. ترس من از این است که آن قدرتی که در آغاز همه چیز را رقم زده، چه حکمی درباره من صادر کرده است.

هوش مصنوعی: هر موجودی که مرزهایش به عدم برسد، وجودی مجازی است نه حقیقی. ای غافل، نشانه عدم خود را از لوح ازل بخوان و نشان نیستی خود را در عالم هستی ببین و در مشاهده‌ی حقیقت قدم، مدهوش شو و از هوش خود بیرون برو. در حال رکوع و سجود، وجود خود را بپذیر و در عظمت حقیقت، cloak وجود مجازی‌ات را کنار بگذار و با او صحبت کن.

هوش مصنوعی: وقتی با خودم تنها هستم، احساس می‌کنم که وجودم کم رنگ و ناقص است، اما وقتی با تو هستم، احساس می‌کنم که همه‌چیز برایم کامل و وسیع می‌شود.

هوش مصنوعی: مرا بپذیر و بی‌هیچ هزینه‌ای به من محبت کن، هرچند که می‌دانم محبت کردن به من می‌تواند دشوار باشد.