مناجات شمارهٔ ۷

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۷

الهی! کجا بازیابم آن روز که تو مرا بودی و من نبودم؟ تا باز به آن روز رسم میان آتش و دودم. اگر به دو گیتی آن روز یابم بر سودم و اگر بودِ خود را یابم به نبودِ خود خشنودم.

مناجات شمارهٔ ۶: الهی! در جلال، رحمانی، در کمال، سبحانی؛ نه محتاج زمانی، و نه آرزومند مکانی، نه کس به تو ماند و نه به کسی مانی، پیداست که در میان جانی، بلکه جان زنده به چیزی است که تو آنی.مناجات شمارهٔ ۸: الهی! از آن چه نخواستی چه آید؟ و آن را که نخواندی کی آید؟ ناکشته را از آب چیست؟ و ناخوانده را جواب چیست؟ تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است؟ و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است؟

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدایا، کجاست آن روزی که تو در كنارم بودی و من حضور نداشتم؟ دوست دارم دوباره به آن روز برگردم، حتی اگر در میان آتش و دود باشد. اگر بتوانم آن روز را در این دنیا پیدا کنم، خوشبخت خواهم بود و اگر بتوانم خودم را پیدا کنم، از نبودن خود راضی خواهم بود.