مناجات شمارهٔ ۲۴۰

هوش مصنوعی: ای خدا، در دل دوستانت نور رحمت و محبت روشن است و جان‌ها در آرزوی دیدارت خواب و آرامش را از دست داده‌اند. تو، مولای ما کیستی؟ دوست تو کجاست؟ هرچه به ما عطا کرده‌ای، نشانی از آینده‌ی روشن است. آنچه ما به دست آورده‌ایم، پیامی است و لباس شرف و عظمت. نشانه‌ات، بی‌قراری دل و رنجانی جان است و نعمت وصال، در دیدار زیبایی تو رخ می‌نماید.

هوش مصنوعی: روز که تو از پرده بیرون بیایی، می‌دانم که دنیا به ذلت خواهد افتاد.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی زیبایی و جمال را بیشتر کنی، ای خداوند، چه دل‌هایی را باید به درد آورده و خون گریه کنی؟