مناجات شمارهٔ ۱۷۶

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۷۶

الهی بنام تو زبانها گویا شده، بنام تو جانها شیدا شده، بیگانه آشنا شده، زشت ها زیبا شده، کار ها هویدا شده، راهها پیدا شده، بنام تو چشم مشتاقان گریان، دلهای عارفان سوزان، سر های واله های خرو شان تنهای عاشقان بیجان.

مناجات شمارهٔ ۱۷۵: الهی آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت، سنگ درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی ؟ درختی که بارش همه شادی، مزه اش همه انس و بویش همه آزادی درختی که ریشهٔ آن در زمین وفا، شاخ آن برای رضا، میوهٔ آن معرفت و صفا، حاصل آن دیدار و لقا مناجات شمارهٔ ۱۷۷: الهی تو جانها اسیر پیغام تو، عارف افتاده بدام تو مشتاقان مست مهر از از جام تو خوشا بحال کسی که از این جام شربتی چشید یا در این راه منزلی بُرید، دل وی بنور حق افروخته و بروح انس زنده و بفروصال فرخنده، گهی در حیرت شهود مکاشف جلال، گهی در بحر وجود غرقهٔ لطف و جمال.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ، به نام تو زبان‌ها توانسته‌اند صحبت کنند، به نام تو روح‌ها شاد و سرشار شده‌اند، بیگانگان با هم آشنا شده‌اند، زیبایی در زشت‌ها پیدا شده، کارها روشن و مشخص شده‌اند، راه‌ها پیدا و هموار گشته‌اند. به نام تو چشمان مشتاقان اشک می‌ریزند، دل‌های عارفان به شدت می‌سوزند، و سرهای شیدا و سرگردان عاشقان بی‌جان در انتظار توست.