مناجات شمارهٔ ۱۷۵

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۷۵

الهی آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت، سنگ درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی ؟ درختی که بارش همه شادی، مزه اش همه انس و بویش همه آزادی درختی که ریشهٔ آن در زمین وفا، شاخ آن برای رضا، میوهٔ آن معرفت و صفا، حاصل آن دیدار و لقا

مناجات شمارهٔ ۱۷۴: الهی مران کسی را که تو خود خواندی ف آشکار مکن گناهی را که تو خود پوشیدی، کریما خود بر گرفتی و کس نگفت که بردار، اکنون که بر گرفتی مگذار و در سایهٔ لطف خود میدار و جُز به فضل و رحمت خود مسپار.مناجات شمارهٔ ۱۷۶: الهی بنام تو زبانها گویا شده، بنام تو جانها شیدا شده، بیگانه آشنا شده، زشت ها زیبا شده، کار ها هویدا شده، راهها پیدا شده، بنام تو چشم مشتاقان گریان، دلهای عارفان سوزان، سر های واله های خرو شان تنهای عاشقان بیجان.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خدا، رحمت تو به سنگی رسید و سنگ به بار نشست، سپس سنگ درختی را رویاند که میوه‌ای خوشبو و پرخوشی داشت. این درخت، بارش شادی، طعمش صمیمیت و بویش آزادی است. ریشه‌اش به زمین وفا وصل است، شاخه‌اش برای رضایت تو و میوه‌اش معرفت و خلوص را به ارمغان می‌آورد. حاصل آن درخت، دیدار و وصال با تو است.