مناجات شمارهٔ ۱۷۷

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۷۷

الهی تو جانها اسیر پیغام تو، عارف افتاده بدام تو مشتاقان مست مهر از از جام تو خوشا بحال کسی که از این جام شربتی چشید یا در این راه منزلی بُرید، دل وی بنور حق افروخته و بروح انس زنده و بفروصال فرخنده، گهی در حیرت شهود مکاشف جلال، گهی در بحر وجود غرقهٔ لطف و جمال.

در عشق تو من کیم که در منزل من

از وصل رُخت گلی دمد بر گل من

این بس نبود ز عشق تو حاصل من

کاراستهٔ وصل تو باشد دل من

مناجات شمارهٔ ۱۷۶: الهی بنام تو زبانها گویا شده، بنام تو جانها شیدا شده، بیگانه آشنا شده، زشت ها زیبا شده، کار ها هویدا شده، راهها پیدا شده، بنام تو چشم مشتاقان گریان، دلهای عارفان سوزان، سر های واله های خرو شان تنهای عاشقان بیجان.مناجات شمارهٔ ۱۷۸: الهی از وجود تو هر مفلسی را نصیبی از کَرَم تو هر دردمندی را طبیبی است از سعت رحمت تتو هر کسی را بهره ای و از بسیاری بخشش تو هر نیازمندی را قطره ایست بر سر هر مومن از تو تاجی است و در دل هر محب از تو سراجی است و هر منتظری را آخر روز دیداریست

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدای من، جان‌ها در دام پیام تو گرفتارند و عارفان در عشق تو افتاده‌اند. مشتاقان مست از محبت تو، از جامی که در دست داری، خوشبختند. خوش به حال کسی که از این جام چشید یا در این مسیر به مقصدی رسید. دل او به نور حقیقت روشن است و روحش زنده و شاداب. او گاه در حیرت دیدن جلال توست و گاه در دریای وجود غرق در لطف و زیبایی تو.