شمارهٔ ۴۲

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۴۲

الهی همگان در فراق می سوزند و دوستدار در دیدار، چون دوست دیده ورگشت دوستدار را با شکیبائی چه کار؟ الهی با بهشت چه سازم و با حور چه بازم، مرا دیده ده که از هر نظری بهشتی سازم

شمارهٔ ۴۱: الهی هر که تو را جوید اینقدر رستخیزی باید یا به تیغ ناکامی او را خون ریزی باید، هر که قصد تو کند روزش چنین است یا بهره درویش خود چنین است شمارهٔ ۴۳: الهی گل بهشت در چشم عارفان خار است و جوینده تو را با بهشت چکار است؟

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خداوندا، همه در جدایی می‌سوزند و عاشق در هنگام ملاقات خوشحال می‌شود. وقتی که دوست به سراغ عاشق می‌آید، عاشق با صبوری چه باید بکند؟ خداوند، با بهشت چه کنم و با حوری چه گفتگو کنم؟ به من چشمی عطا کن که بتوانم از هر نگاهی بهشتی ببینم.