شمارهٔ ۲۲۹

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۲۲۹

الهی عظیم شأنی و همیشه مهربانی، قدیم احسان وروشن برهانی، هم نهانی هم عیانی از دیده ها نهانی وجانها را عیانی، نه به چیزی مانی تا گویم که چنانی، آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی

شمارهٔ ۲۲۸: خدایا موجود نفسهای جوانمردانی، حاضر دلهای ذکر کنندگانی، از نزدیکت نشان می دهند؟و برتر از آنی از دورت می پندارند و نزدیکتر از جانی، ندانم که در جانی یا خود جانی، نه اینی و نه آنی، جان را زندگی میباید تو آنی شمارهٔ ۲۳۰: الهی او که حق بدلیل جوید به بیم و طمع پرستد، او که حق را باحسان دوست دارد روز محنت برگردد، او که حق را بخویشتن جوید نایافته یافته پندارد

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ و با عظمت، همیشه مهربان و بخشنده، تو که احسانت همیشگی و برهان تو روشن است، هم در نهان و هم در عیان، از چشم‌ها پنهانی و در دل‌ها آشکار به نظر می‌رسی. تو هیچ مانند و مشابهی نداری تا بگویم تو چه هستی؛ تو همان هستی که خودت بیان کرده‌ای، و چنانکه خود گفتی، تو همان هستی.