شمارهٔ ۱۸۰

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۸۰

الهی بهر صفت که هستم بر خواست تو موقوفم، به هر نام که مرا خوانند به بندگی تو معروفم تا جان دارم رخت از این کوی برندارم، هر کس که تو آن اوئی بهشت او را بنده است و آن کس که تو در زندگانی او هستی زنده جاوید است

شمارهٔ ۱۷۹: الهی معنی دعوی صادقانی، فروزنده نفسهای دوستانی، آرام دل غریبانی، چون در میان جان حاضری از بیدلی می گویم که کجائی، زندگانی را جانی و آئین زیاد، به خود از خود ترجمانی، به حق تو بر تو که ما را در سایه غرور ننشانی و بوصال خود رسانی شمارهٔ ۱۸۱: خداوندا گفتار تو راحت دل است و دیدار تو زندگی جان، زبان بیاد تو نازد و دل به مهر و جان به عیان الهی اگر تو فضل کنی، دیگران چه داد و چه بیداد، و اگر تو عدل کنی فضل دیگران چون باد خداوندا آنچه من از تو دیدم، دو گیتی بیاراید، شگفت آنکه جان من از تو نمی آید

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خداوندا، من هر ویژگی که داشته باشم، به خواست تو وابسته‌ام. هر نامی که به من بدهند، به عنوان بندهٔ تو شناخته می‌شوم. تا وقتی که جان دارم، از این مسیر دور نمی‌شوم. هر کسی که تو او را بابی‌نهایت برسی، بهشت او متعلق به توست و کسی که تو در زندگی‌اش حضور داری، همیشه زنده و پاینده است.