الهی مران کسی را که تو خود خواندی، آشکار مکن گناهی را که تو خود پوشیدی، کریما خود برگرفتی و کس نگفت که بردار، اکنون که برگرفتی مگذار و در سایه لطف خود میدار و جز به فضل و رحمت خود مسپار الهی آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت، درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی؟ درختی که بارش همه شادی، مزه اش همه انس و بویش همه آزادی، درختی که ریشه آن در زمین وفا، شاخ آن برای رضا، میوه آن معرفت و صفا، حاصل آن دیدار و لقاء
اطلاعات
منبع اولیه: ویکیدرج
تعداد ابیات:
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
الهی مران کسی را که تو خود خواندی، آشکار مکن گناهی را که تو خود پوشیدی، کریما خود برگرفتی و کس نگفت که بردار، اکنون که برگرفتی مگذار و در سایه لطف خود میدار و جز به فضل و رحمت خود مسپار الهی آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت، درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی؟ درختی که بارش همه شادی، مزه اش همه انس و بویش همه آزادی، درختی که ریشه آن در زمین وفا، شاخ آن برای رضا، میوه آن معرفت و صفا، حاصل آن دیدار و لقاء
هوش مصنوعی: ای خدا، کسی را که تو خود به جانب خود فراخواندی، از نظرها دور کن و گناهی را که خود پنهان کردهای، آشکار مکن. ای کریم، خودت بار گناه را برداشت کردی و هیچکس نگفت که این کار را بکن، اکنون که این بار را بر دوش گرفتی، آن را رها مکن و در سایه لطف خود نگهدار. جز به فضل و رحمت خود به کسی وا مگذار. ای خدا، آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت و درختی رویانید که میوهاش شادی است، طعمش انس و بویش آزادی. این درختی است که ریشهاش در زمین وفا و شاخهاش برای جلب رضایت توست. میوهاش معرفت و صفاست و حاصل آن دیدار و نزدیکی با توست.
