شمارهٔ ۱۵۸

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۵۸

خدایا این نشان قربت است؟ یا محض رستاخیز؟ هرگز بشارت ندیدم تهدیدآمیز ای مهربان بردبار، ای لطیف نیک بار، آمد بدرگاه، خواهی به ناز دار و خواهی خوار دار

گر شوند این خلق عالم سربسر خصمان من

من روا دارم نگارا چون تو باشی آن من

شمارهٔ ۱۵۷: الهی گاه می گوئی فرود آی، گاه می گوئی بگریز، گاه فرمائی بیا، گاه گوئی پرهیز شمارهٔ ۱۵۹: الهی این دل من کان حسرت است و تن من مایه درد و غم خدایا نیارم گفت که این همه چرا بهره من الهی تا مهر تو پیدا گشت همه مهر با جفا گشت و تا نیکی تو پیدا گشت همه جفاها وفا گشت خداوندا مانه ارزانی بودیم تا ما را برگزیدی و نه ناارزانی بودیم که به غلط برگزیدی بلکه به خود ارزانی کردی تا برگزیدی و هر عیب که میدیدی بپوشیدی

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 1

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدایا، آیا این علامت دوری از توست؟ یا فقط نشانه‌ای از روز قیامت؟ هرگز بشارت خوبی از تو ندیدم، ای مهربان و بردبار، ای لطیف و نیکوکار. آمده‌ام به درگاهت، اگر بخواهی مرا با ناز پذیرا باش و اگر بخواهی خوارم کن.