شمارهٔ ۱۱۵

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۱۵

الهی ای مهیمن اکرم، ای محتجب معظم، ای متجلی به کرم، ای قسام پیش از لوح و قلم بادا روزی که باز رهم از زحمت حوا و آدم، آزاد شوم از بند وجود و عدم، از دل بیرون کنم این حسرت و ندم و با دوست بیاسایم یک دم

شمارهٔ ۱۱۴: تا در ره عشق او مجرد نشوی شمارهٔ ۱۱۶: الهی ای نزدیکتر به ما ازما، مهربانتر از ما به ما، نوازنده ما بی ما، بکرم خویش نه بسزای ما هر چه کردیم تاوان بر ما هرچه تو کردی باقی برما، هرچه کردی بجای ما، بخود کردی نه سزای ما

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای پروردگار بزرگ و مهربان، ای با عظمت و با وقار، ای نمایان بر همه با لطف و بخشش، ای تقسیم‌کننده مقدرات پیش از آنکه لوح و قلم وجود داشته باشند. آرزو دارم روزی برسد که از زحمات و مشکلات حوا و آدم رها شوم و از بندهای وجود و عدم آزاد گردم، تا بتوانم حسرت‌ها و اندوه‌ها را از دل بیرون کنم و لحظه‌ای در کنار دوستانم آرامش بیابم.