شمارهٔ ۹۶
ظهیر فاریابی
»
قطعات
»
شمارهٔ ۹۶
ای ز آثار گرد موکب تو
غصه ها خورده مشک تاتاری
رام کردی سپهر سرکش را
تا چنان شد که از نگونسازی
می بلنگد ز بار من بنگر
که چه کاری بود بدین زاری
من و فتراک دولتت زین پس
تا مرا با سپهر نگذاری
ورنه آخر هم او برون نبرد
پس ازین لنگیی به رهواری
شمارهٔ ۹۵: خدایگانا صدور زمانه شمس الدین
شمارهٔ ۹۷: خدایگان اکابر بهاء دولت دین
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
قطعه
منبع اولیه:
سیاوش جعفری
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ای ز آثار گرد موکب تو
غصه ها خورده مشک تاتاری
هوش مصنوعی: ای که غمها به خاطر نشانههای حضور تو به وجود آمده و مثل مشک تاتاری در هوای تو حس میشوند.
رام کردی سپهر سرکش را
تا چنان شد که از نگونسازی
هوش مصنوعی: تو به طوری آسمان سرکش و نافرمان را رام کردی که حالا به طور واضح نشان میدهد که از زوال و نابودی فاصله گرفته است.
می بلنگد ز بار من بنگر
که چه کاری بود بدین زاری
هوش مصنوعی: میگویید که بار سنگین من باعث شده است که به این حال و روز بیفتم. به خاطر این وضعیت به خودم نگاه میکنم و میبینم چه کار بدی انجام دادهام.
من و فتراک دولتت زین پس
تا مرا با سپهر نگذاری
هوش مصنوعی: من و زندگیام به خوبی و خوشی همراه تو خواهیم بود، تا زمانی که اجازه ندهی سرنوشتم با وضعیت آسمان تغییر کند.
ورنه آخر هم او برون نبرد
پس ازین لنگیی به رهواری
هوش مصنوعی: اگر کسی به خوبی در مسیر صحیح قدم برندارد، در نهایت به ناکامی خواهد رسید و نمیتواند به هدفهایش دست یابد.