شمارهٔ ۳۶۴

هوش مصنوعی: ای روزهای تار و سیاه من، تو حتی سیاه‌تر و تیره‌تر می‌شوی و ای چشم‌هام، در غم و درد دل، غرق می‌شوی.

هوش مصنوعی: ای چرخ که به خاطر تو من به ذلت افتادم، اگر چرخش تو این‌گونه بود، باید به عقب برمی‌گشتی.