شمارهٔ ۱۲۳

هوش مصنوعی: اگر ارتباط من با تو آزاردهنده نمی‌بود، این همه درد و رنج در دل من وجود نداشت.

هوش مصنوعی: همه می‌گویند چرا قلبت را به کسی سپردی که ستمگر است، اما من در آن روز به او دل دادم چون که او را ستمگر نمی‌دیدم.

هوش مصنوعی: اگر زنجیرهای وابستگی‌ام نبود، به راحتی می‌توانستم به هرکس که بی‌هدف و بی‌هویت بود، خدمت کنم و به او پناه ببرم، مانند تسبیحی که در دست کسی است.

هوش مصنوعی: یا هیچ‌کس از روی بی‌رحمی به من سنگ نینداخت یا کسی از حال و روز دیوانه‌ام خبر نداشت.

هوش مصنوعی: همه درباره رازها و سخنانی که در دل دارند، حرف زدند، اما هیچ‌کس به‌طور واضح و بدون پوشش، از حقیقت آگاه نبود.

هوش مصنوعی: انسان هر اقدام نادرستی که انجام می‌دهد، ریشه در ثروت و مالیات دارد. ای کاش از آغاز دنیا، پول و ثروت وجود نداشت.

هوش مصنوعی: همه این افراد، از جمله شحنه، شیخ، شاه، شاهد و شیدا، همه در میخانه مشغول مستی‌اند و هیچ‌یک هشیار نیستند.

هوش مصنوعی: اگر جامعه‌ای بیدار و آگاه در این سرزمین ویران وجود داشت، دیگر جا برای فرماندهان و سرداران جز در پای چوبه دار نمی‌بود.

هوش مصنوعی: در این صحنه‌ی زندگی، که پر از ترس و امید است، هر چیزی که مشاهده کردیم تنها جلوه‌ها و تصورات بود.