شمارهٔ ۱۸۴ - به حاجی محمد اسمعیل طهرانی نوشته

یغمای جندقی » منشآت » بخش اول » شمارهٔ ۱۸۴ - به حاجی محمد اسمعیل طهرانی نوشته

قبله احباب و قدوه اصحاب حاجی را بنده ام، به شرط حیات و خواست پاک یزدان. پس فردا از خاک درگاه حضرت سلام الله علیه که بوسه جای ماهی تا ماه است رخصت خواهیم یافت. اگر سیر و صروف دارالخلافه میسر گشت شرح حالات قبله مکرم الشان راستین حاجی خان زید اعزازه را شفاها باز خواهم راند، والا از سمنان به عرض حضرت دوست خواهم رسانید. به سلامت و صفای تصوف سوگند که در این چند ساله خوشتر از سبک و سیاق سرکار حاجی خان با عامه مردم از احدی ندیدم شرعا و عقلا سزاوار دعای نصرت و پیروزی است. تا زبان در به دهان جنبد خاموش مپای.

شمارهٔ ۱۸۳ - به حاج محمد اسمعیل طهرانی نوشته: آقای راستین خود را رنج افزا می گردم، که با آن عهد ثابت و مهر راسخ که تراست در این مباینت دیر انجام باری خامه در شست نیاوردی و نوید سلامت خود را غایله پرداز پراکنده تیمارهای کهنه و نو نساختی، این شیوه نو مبارکت باد. مکرر در حواشی نامه یاران اقامه سلام کردم و اشاعه پیام، مگر مبادی سطر و شطری آئی و بند اندوهی از دل مشتاق بازگشائی، ثمری نداد و سحری از تیره شام هوس نزاد. شوق غالب افتاد و صبر غایب، به خط و خامه یغما که دوست دیرینه پیمان و یار پیشینه پیوند حضرت وعامه سلسله است، زحمت کتابتی مستعجل دادم مگر انگیز شوقی کند و آن ذوق مدام عبارت رای اندیش تحریر حقایق حالات نماید.شمارهٔ ۱۸۵ - به حاجی محمد اسمعیل طهرانی نوشته: حاجی جان پاره ای مردم را چندانکه سال در می افزاید، مهر کاستی می روید. ایرانیان را شیوه و شمار این است. در کار سه تن یکی جندقی، دیگری از نامورهای اصفهان و شما را گمان نداشتم، در پیری از مهر یاران راست کردار درست پیمان سیری زاید. از آن دو هشت نه سال است تا این خواست و خوی را دیده بودم و آن پیمان را که جز دل رازدار نیست بریده درباره تو پندار این روی و رای نبود. دور از جان گرامی دو سال است تا از بدرود نامه و چپر این نشان در آینه کردار حاجی چهره نماست جهانی دیده و دانسته اند که مرا آرزو و کامی نیست که دوستان را کار بستن دشوار باشد چیزی که جان ها بد و بسته نمی خواهم. کاری که مایه خستگی باشد ندارم، و همچنین سال ها با هم بوده ایم و یکدیگر را آزموده . پاسخ ده نامه را به نگارش سخنی دو بازاری بی مایه دریغ داشتن جز فراموشی پیوند و سرد مهری چه خرده توان بست، باری اگر من نیز آن کنم که شما را شمار است هر آینه بیغاره و نکوهش روی نخواهد گشود. بیش از این نگارش روا نیست بد و نیک ما را خواهید بخشید.

اطلاعات

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: من به حاجی و دوستانش علاقه‌مندم و در این زمینه امیدوارم که زندگی و خواست خدا همراه باشد. پس فردا از مکان مقدس امام سلام الله علیه که با وجودش همه چیز زیبایی می‌گیرد، اجازه خواهیم گرفت. اگر امکان دیدن و سخن گفتن در پایتخت فراهم شد، در مورد حال و روز حاجی خان زید با شما صحبت می‌کنم، وگرنه از سمنان سلام من را به دوست عزیز برسانید. به سلامت و زیبایی طریقت سوگند که در این چند سال هیچ‌کس را بهتر از حاجی خان در ارتباط با مردم و رفتارها ندیده‌ام که از نظر شرعی و عقلی شایسته دعا و موفقیت باشد. تا زمانی که حرف‌زدن شروع نشده، سکوت را فراموش نکنید.