شمارهٔ ۷۵

هوش مصنوعی: در دشت کربلا، زمانی که سلطان دین (امام حسین) در حال گذر بود، از همه سو لشکری بزرگ به منظور کشتن او به آنجا هجوم آوردند.

هوش مصنوعی: زخمی که در سال ۱۹۵۱ به تن انسان وارد شد، ناشی از چرخش‌های غیرمعمول و ناهنجار آسمان است.

هوش مصنوعی: از کوفه و شام لشکرها به صف صف آمدند تا دشمنان را شکست دهند. از کرکوک و ری و مصر نیز هزاران نفر به این جمعیت ملحق شدند.

هوش مصنوعی: از غم اکبر، دامن او با اشک داغ و دلخونی مانند باغی پر از گل و گیاه شده است و از بی‌تابی و زاری او، کنار او گلی به نام لاله شکوفا شده است.

هوش مصنوعی: ای آسمان، به دلیل ظلم و بیدادگری‌ات بر سرِ یزید، که پس از کشتن فرزند پیامبر بر این دنیا پیروز شد، باید به هم بریزی و به هم بریزی.

هوش مصنوعی: ای چرخ فلک، ای نماد قدرت و سرنوشت، کاش که از گردون باز می‌ایستادی. چون تو، با قدرت و عظمت خود، از زین بلند به زمین آمده‌ای و به ما اجازه می‌دهی که با تو در تماس باشیم.

هوش مصنوعی: آه ای دوران بی‌رحم، چه ننگی بر تو باد که با ظلم خود، حریم پیامبر را مورد تعرض قرار دادی و به شکلی بی‌پوشش و نابخردانه به آن حمله کردی.

هوش مصنوعی: وقتی در دل جشن و شادی، کسی جانش را فدای کمک به دیگران نمی‌کند، او مثل نوزادی که هنوز در گهواره است، از بندگی و یاری دیگران خارج شده است.

هوش مصنوعی: اگر لاله‌های زیبا در این دنیا وجود نداشتند، پس چرا این‌گونه با چهره‌ای داغدیده به گلزار جهان آمده‌اند؟

هوش مصنوعی: در غم و عزاداری غافل نباش، یغما، زیرا در دوران تو از نیاکان و پدران، این شیوه زیبا و زنده باقی مانده است.