شمارهٔ ۱۵۲

هوش مصنوعی: من از زحمت و تلاش برای کسب دانش و خرد چه بهره‌ای می‌برم؟ ای کاش در دنیای دیوانگی بودم که شاید زندگی‌ام شادتر می‌بود.

هوش مصنوعی: کسی که با تیرگی موی تو ما را به زنجیر کشید، به ما مقام دیوانگی را عطا کرد.

هوش مصنوعی: اگر خود را به دیگران نشان دهیم، به خوبی می‌دانیم که درون خودمان چه هست؛ به همین دلیل، احساس بیگانگی و جدایی از خودمان را تجربه می‌کنیم.

هوش مصنوعی: برای شتر تو، سلیمان هم که باشد، نشانه‌ی مور خواهد شد و کسی که در جستجوی خانه نیست خواهد شد.

هوش مصنوعی: زبانت مانند لعل (یعنی زرد) است که وقتی به خواسته‌اش می‌رسد، مانند کعبه به میخانه (محل شراب‌خواری) ادعا می‌کند. این اشاره به جاذبه و جذابیت لبان انسان دارد که بر دل‌ها تأثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: به جز تو، هیچ کس قدرت به بند کشیدن مردانگی را ندارد.