شمارهٔ ۳۱

هوش مصنوعی: خبر وصالت مرا بی‌تاب کرده است، این شب به خاطر شادی دیدار تو خواب از چشمانم رفته است.

هوش مصنوعی: من مدتی است که گریه کرده‌ام، ای جغدی که در این خانه نشسته‌ای و آزاد هستی، چون امشب دیگر هیچ خطری از سیلاب در این مکان وجود ندارد.

هوش مصنوعی: از خاک دوست دورم و به مرگ نزدیک، اینجا در این شب چه تدبیری برای خود کنم؟

هوش مصنوعی: در مجلس ما به قدری در مورد شوق و محبت صحبت شد که هیچ کس نتوانست نفسی گرم کند و این باعث شد تا چشمان دوستانمان در امشب بی‌نوا بماند.

هوش مصنوعی: من در کناری از اشک، مانند شمعی پرنور دارم و وحشیانه از دوری آن گوهر دل‌انگیز سیراب و غمگینم امشب.