شمارهٔ ۱۵۷

هوش مصنوعی: دل خسته‌ام در حال بلاتکلیفی است، در حالی که این شیشه، به ظاهر مانند سنگی از فلاخن به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: در جنگ و نبرد، ترسی از دشمن ندارم؛ چراکه همچون زخم‌هایی که روی بدن به جا می‌مانند، تجربه‌ها و سختی‌ها توانسته‌اند به من قدرتی بدهند مانند زرهی که از من محافظت می‌کند.

هوش مصنوعی: سرهنگ مصری که در گوشه‌ای نشسته، حالا من به یاد یتیمی‌ام، دامنم را به سمت خودم جلب کرده‌ام.

هوش مصنوعی: از هم‌نوعان خود دوری کن، زیرا که مانند آب که ذات پاکی دارد، با آینهٔ دشمن در تضاد است.

هوش مصنوعی: کیست که مانند مسیح بتواند بر آسمان قرب قدم بگذارد؟ در حالی که دل انسان از خارهای هوس پر است و به درد و رنج می‌افتد.

هوش مصنوعی: واعظ تو مانند بلبل نیست که از آنچه می‌بیند گلایه کند. زیرا اگر تو به اطراف بنگری، به هر سمتی که نگاه کنی، زیبایی و گلزار وجود دارد.