شمارهٔ ۵۶ - گوهر اشک

هوش مصنوعی: صدای ناله‌ام به آسمان رسید و گردون به خاطر ناله‌هایم ناشنوا شد.

هوش مصنوعی: نه جدایی تو باعث ذلت من شد و نه به وصالت رسیدن برایم ممکن شد.

هوش مصنوعی: گریه‌های من چنان زیاد بوده که دامنم پر از اشک و ارزشمند شده است.

هوش مصنوعی: در تمام شب از فکر و یاد ماه روی تو تا سپیده دم، چشمانم پر از ستاره شد.

هوش مصنوعی: من بسیار شب و روز را در فراق تو گذرانده‌ام، شب‌ها سپری شد و روزها نیز به پایان رسید.

هوش مصنوعی: دل من زمانی که به زیبایی خال لب تو وابسته شد، به شدت ضعیف و ناتوان بود و حالا که این وابستگی عمیق‌تر شده، بیشتر از قبل ناتوان شده است.

هوش مصنوعی: این چه شکایتی است که به کجا باید بروم؟ کسی که مسلمان است، اسیر دشمن غیرمسلمان شده است.

هوش مصنوعی: من در روز جدایی از تو، سختی‌ها و ناراحتی‌ها را تجربه کردم و شب وصال، به من چیز دیگری داد.

هوش مصنوعی: چشم «ترکی» به قدری اشک ریخته که صفحه دفترش از خون اشک‌ها خیس و تر شده است.