شمارهٔ ۳۸ - مشک ختن

هوش مصنوعی: ای کسی که قلبم به سمت تو می‌تپد! محل راز و عبادت من، جایی است که تو هستی.

هوش مصنوعی: گوشهٔ ابروی تو محل توجه و امید من برای برآورده شدن خواسته‌ها و نیازهایم است.

هوش مصنوعی: چهرهٔ تو همچون آینه‌ای است که همیشه در فکر و یاد من حاضر است، و چه در روز و چه در شب، همیشه به یاد تو هستم.

هوش مصنوعی: دل من از ابتدا به تو وابسته بوده و مانند پرنده‌ای در بند گیسوی توست.

هوش مصنوعی: نگاه فریبنده و جذاب تو باعث می‌شود که هم دینم و هم دلم به سوی تو منحرف شوند. غمزه و جاذبهٔ تو به گونه‌ای است که مرا از مسیر صحیح دور می‌کند.

هوش مصنوعی: موی تو زیباتر از سنبل است و بوی تو خوش‌تر از مشک ختن است.

هوش مصنوعی: خاک محل تو، به مانند دارویی برای چشم من است.

هوش مصنوعی: مرغی که سخن می‌گوید، به مانند زبان شیرین تو است. زبان شیرین تو همانند یک پرنده‌ای است که می‌تواند به زیبایی صحبت کند.