شمارهٔ ۱۳۰ - منزل عشق

هوش مصنوعی: چهره‌ات چقدر زیباست، همچون نوری از ماه. و موهای تو چقدر خوشبو و خاص‌اند، مثل بوی خوش مشک.

هوش مصنوعی: ابروهای خمیده مثل کمان رستم، موهایی مانند کمند سهراب و مژگان‌هایی مثل تیرهایی که از دل می‌زنند، زیبایی خاصی دارند.

هوش مصنوعی: چهره زیبایت به سفیدی می‌درخشد و موهای تاریکت به شکلی نرم و آزاد مانند پرهای یک کلاغ است.

هوش مصنوعی: از زیبایی‌ها و نشانه‌های چهره و مو، هر کسی دلبسته و مجذوب می‌شود و از قامت و چشم و ابرو، هم مورد علاقه بزرگ‌ترها و هم جوان‌ترها است.

هوش مصنوعی: در زیبایی و شکوه لعل تو، راز زندگی پنهان است. اگر به تشنگان کمک کنی، اجر و پاداش بزرگی خواهی داشت.

هوش مصنوعی: ای پادشاه خوبان! چرا در پاسخ سؤالم این‌گونه سکوت کرده‌ای و کی به من جوابی خواهی داد؟

هوش مصنوعی: اگر بیشتر از این با من کدورت و ناز می‌کردی، حالا دیگر نه ناز داری و نه کدورتی نشان نمی‌دهی.

هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو باعث شور و شوق است و با مژگان چون خنجری در دست، خطراتی را به وجود می‌آورد. تا کی باید منتظر بمانیم تا این خواب و آرامش بر او غلبه کند و فتنه‌ای ایجاد نکند؟

هوش مصنوعی: اگر در حضور و در کنار هستی، مانند جسمی هستی که در یک مکان مشخص قرار دارد، و اگر در غیاب هستی، مانند روحی هستی که از هر مکان و زمانی آزاد است.

هوش مصنوعی: مدتی است که به خاطر راحتی و آرامش، شب‌ها از شدت غصه نتوانسته‌ام تا صبح بخوابم و چشمانم خواب را ندیده است.

هوش مصنوعی: از عشق پا فراتر نگذار و از مسیرش منحرف نشو، زیرا با همراهی عشق می‌توانی به آرزوهایت برسی.