شمارهٔ ۱۹۰

هوش مصنوعی: مدتی را یا با ناراحتی زندگی کن و معمار آلام خود باش، یا امیدوار باش و به تغییر وضعیت فکر کن.

هوش مصنوعی: یا اینکه هنگام جدایی و دوری سختی بکشی، یا در خوشی و لذت وصال باشی، یا اینکه در فصل بی‌ثمر و سرد قرار بگیری، یا مثل گلزار پررونق و سرزنده باش!

هوش مصنوعی: تا جایی که می‌توانی تلاش کن که از این دنیای زیبا خارج نشوی. اگر نمی‌توانی مثل گل باشی، حداقل سعی کن که مانند خار آسیب نرسانی.

هوش مصنوعی: در عشق و محبت، بین کافر و مؤمن تفاوتی وجود ندارد. مثل اینکه همه ما در یک زنجیره از محبت به هم متصل هستیم و نمی‌توانیم از این زنجیره جدا شویم.

هوش مصنوعی: باید مانند یک پروانه که به شمع نزدیک می‌شود، آرزوی شعله‌ور شدن اشتیاق و احساسات در دل خود داشته باشی و تا سپیده دم شب، بیدار و هوشیار بمانی تا بتوانی از لذت‌های عشق بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه در جمع دچار مشکل شوی، یا به مانند گلاب در شیشه باش یا زینت بخش دستار دیگران باش!

هوش مصنوعی: در مجالست‌های زندگی، سعی کن دوستی و همراهی با محبوب خود را انتخاب کنی و از باری که بر دوش دیگران است، دوری کن.

هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر ظلم و تیغ او زندگی کنم؟! یا این شهادت را بپذیر و یا به حقیقت اعتراف کن!

هوش مصنوعی: عشق و بازی‌های آن به حدی زیاد است که دیگر شأن و اعتبار ناموس تو اهمیتی ندارد؛ پس از فخر و شرم بالا برو.

هوش مصنوعی: عالی است طغرل که با دل پر احساسش شعری می‌سراید. مژه‌هایت همچون اشک می‌مانند که به حالت ایستاده‌اند، پس هوشیار و بیدار باش!