شمارهٔ ۱۵۸

هوش مصنوعی: نگاه مهربان تو برای من از هر لذت و خوشی که در این دنیا وجود دارد، شیرین‌تر و دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: در دل من تلخی غم تو مانند زهر وجود دارد، اما این تلخی برایم خوشایند است، چون حتی اگر این درد را بچشند، دیگران نان خوشمزه‌ای را خواهند چشید.

هوش مصنوعی: الان من درگیر درد بی‌درمان تو هستم. آیا می‌تواند شربتی که برای بیمار تهیه شده است، از درمان دلچسب‌تر باشد؟

هوش مصنوعی: خدای بزرگ، ما مستمندان را با نگاهی به خود محظوظ کن، چرا که در این دنیا هیچ چیز با ارزش‌تر و شیرین‌تر از بخشش و کمک به دیگران نیست.

هوش مصنوعی: مردم به خاطر صدای تو که شبیه ناله‌ای دلنشین است، حسرت می‌خورند و به تو می‌بالند، همان‌طور که به یک بت زیبا می‌نگرند.

هوش مصنوعی: اگر حرفی از زیبایی و ارزش تو باشد، دیگر هیچ چیز باارزشی نیست، زیرا هر چیزی که ارزان و خوشمزه باشد، ارزش آن همانند جواهرات بالاتر نیست.

هوش مصنوعی: در صحبت‌های طغرل، شیوه‌ی افراد با تجربه را دنبال کن. اگر میوه‌ات نارس باشد، هیچ لذتی در دندان نخواهد داشت.