شمارهٔ ۷۴۲

طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » ابیات برگزیده از غزلیات » شمارهٔ ۷۴۲

به زلفت می کند از آشنایی شانه همراهی

وگرنه با پریشان کی کند بیگانه همراهی

چو محتاجی که افتد از پی حاجت روای خود

به هر جا می رود مینا، کند پیمانه همراهی

به غیر از سنگباران، در عوض چیزی نمی بیند

اگر صد ره به طفلان می کند دیوانه همراهی

شمارهٔ ۷۴۱: یک سخن نشنیدم ای گل از دهان نازکت شمارهٔ ۷۴۳: قطره پیمایی ست کار ساقی بزم فلک

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

به زلفت می کند از آشنایی شانه همراهی

وگرنه با پریشان کی کند بیگانه همراهی

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که تنها کسی که با زلف‌های تو آشناست و می‌تواند با آنها بازی کند، یک دوست نزدیک و آشنا است. اگر کسی غریبه باشد و از کیفیت زلف‌های تو خبر نداشته باشد، نمی‌تواند با آنها ارتباط برقرار کند و نمی‌تواند این نوع همراهی را تجربه کند. در واقع، تنها خودی‌ها می‌توانند در این زمینه با تو هم‌نوا شوند.

چو محتاجی که افتد از پی حاجت روای خود

به هر جا می رود مینا، کند پیمانه همراهی

هوش مصنوعی: وقتی کسی به چیزی نیاز دارد، مانند شخصی که به دنبال رفع نیازش است، در هر مکانی که برود، مانند مینا که پیمانه‌ای را در اختیار دارد، خود را همراهی می‌کند.

به غیر از سنگباران، در عوض چیزی نمی بیند

اگر صد ره به طفلان می کند دیوانه همراهی

هوش مصنوعی: اگر فقط به جای سنگباران، چیزی دیگر نبیند، نمی‌توان به هیچ نتیجه‌ دیگری رسید، حتی اگر صد بار هم با دیوانه‌ای که از بچه‌ها حمایت می‌کند، همراه شود.