شمارهٔ ۶۸۴

هوش مصنوعی: من و لذت نوشیدن شراب، مثل بوی خوش گل‌های صبحگاهی هستیم که با شروع روز، نغمه‌ای تازه را به گوش می‌رسانند.

هوش مصنوعی: شب با بافتن موهای تو، زندگی‌ام را آشفته کرده‌ای و من نمی‌دانم چطور باید به زندگی ادامه دهم. اکنون که به لحظه مرگم نزدیک می‌شوم، گویی صبح زود به پایان می‌رسد و من را به تاریکی می‌برد.