شمارهٔ ۶۶۴

طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » ابیات برگزیده از غزلیات » شمارهٔ ۶۶۴

ساقیا لب تشنه ام، آبی چو لعل تر بده

جام سرشاری به عشق ساقی کوثر بده

از صدف در شیوه همت نژادی کم مباش

قطره ای گر می ستانی، در عوض گوهر بده

آسمان نامرد و من از تیغ جورش در هراس

قابل دستار مردی نیستم، معجر بده

شمارهٔ ۶۶۳: دوران به آب می کرد، طرح ایاغ لاله شمارهٔ ۶۶۵: مردمکم داده تن به خاک نشینی

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ساقیا لب تشنه ام، آبی چو لعل تر بده

جام سرشاری به عشق ساقی کوثر بده

هوش مصنوعی: ای ساقی، من تشنه‌ام و به دنبال آبی مانند لعل هستم. به من جام پر از عشق بده و از نعمت‌های کوثر سیرابم کن.

از صدف در شیوه همت نژادی کم مباش

قطره ای گر می ستانی، در عوض گوهر بده

هوش مصنوعی: از توان و تلاش خود در مسیر زندگی کم نکن، حتی اگر فقط یک قطره از زحماتت را به دست می‌آوری، در عوض باید چیزی ارزشمندتر به دست بیاوری.

آسمان نامرد و من از تیغ جورش در هراس

قابل دستار مردی نیستم، معجر بده

هوش مصنوعی: آسمان نامرد است و من از شدت ظلم و بدی آن در ترس هستم. به خاطر این شرایط، من نمی‌توانم به مردی شایسته تبدیل شوم، پس خواستم که حمایتی دریافت کنم.