شمارهٔ ۶۰۳

هوش مصنوعی: مرا در آتش انداختند بدون اینکه بخواهند، و غم را بر دلم نشاندند تا اینکه از درد و رنج دور شوم.

هوش مصنوعی: قضا و قدر الهی تعیین کرده است که انسان در حالی که در بزرگ‌ترین فضاها قرار دارد، همیشه با محدودیت‌ها و مشکلات مواجه باشد، مانند قلمی که در تنگنا و فشار قرار دارد و در حال ناله است.

هوش مصنوعی: زنگ کاروان به شدت صدا می‌زند و خبر از حرکت می‌دهد، به ما می‌گوید که از شهر خوشی‌ها عبور کنید و به دشت غم بروید.

هوش مصنوعی: وقتی به مهمانی این دنیا آمدم، قسمت من هنگام ورود به خانه به‌گونه‌ای بود که همچون آثار پا بر زمین نشسته‌ام.

هوش مصنوعی: قسمت به ما نشان می‌دهد که در گرداب روزگار، رنج‌ها و ستم‌ها بسیار است، اما بهتر است کمتر در این مشکلات نشسته و تسلیم نشویم.

هوش مصنوعی: زمانی فرا رسید که زبان باز کرد و گفت: در هنگام نقد و بررسی، انسان از نعمت سلامت و رفاه بی‌بهره است، مانند افرادی که در جمع نیکوکاران و با مروت نشسته‌اند.

هوش مصنوعی: گفتم که جایی برای نشستن و آرامش ندارم، ایام پاسخ داد که در لبه‌ی ظلم و ستم هم می‌توان نشسته و آرام گرفت.

هوش مصنوعی: زندگی‌ات اگر به خوبی پیش نمی‌رود، برای رهایی بهتر است که در مسیر ناامیدی و عدم، نمانی.