شمارهٔ ۵۷۱

هوش مصنوعی: آن دختر شاداب و بازیگوش من هیچ وقت آرام نمی‌گیرد، مثل نسیم که همیشه در حرکت است. اگر بتوانم، خانه‌ای از خاک برای او می‌سازم تا در آن آرامش یابد.

هوش مصنوعی: هر بار که چشمم به زمین می‌افتد، به یاد چهره‌اش می‌افتم و انگار در آن لحظه، مثل کودکان نقاشی می‌کنم.