شمارهٔ ۵۶۱

هوش مصنوعی: کجاست سرنوشت من که در سواری زندگی، با ناز و لذت، به پای تو برسم و همچون چشمی که به رکاب تو خیره است، به تو نزدیک شوم.

هوش مصنوعی: از ناامیدی من با وجود روشنایی محبوب چه ناراحتی؟ وقتی که او بر من سایه می‌افکند، به مانند آفتاب می‌شوم.