شمارهٔ ۴۴۶

هوش مصنوعی: در شب، در نظر او غرق شده بودم و تمام بدنش را با نگاه عاشقانه‌ام پوشانده بودم.

هوش مصنوعی: صدف در کربلا به سر می‌برد و با لب‌هایی خشک، احساس غربت و تنهایی می‌کند. این تلخی و عذاب، او را به یاد وطنش می‌اندازد و به این شکل, عجب و شگفتی از وضعیتش را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی پارچه‌ای از گل‌ها را به زمین می‌اندازند، و صدا و آواز بلبل وقتی که به گلزار می‌رسد، زیبا و دلنشین می‌شود.

هوش مصنوعی: موجی از صفا به وجود آمده است، زیرا بدن او از هر طرف زیباتر از یک خانه با آینه است و پیراهنش نیز زیبایی خاصی دارد.