شمارهٔ ۳۴۴

آیینه از رخ تو گل تازه می کشد

صد آب و رنگ را به یک اندازه می کشد

می را زموج نیست کشاکش، که روز و شب

در آرزوی لعل تو خمیازه می کشد

ای غنچه بر طراوت رخسار دل مبند

دوران گلاب را زگل تازه می کشد

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

آیینه از رخ تو گل تازه می کشد

صد آب و رنگ را به یک اندازه می کشد

هوش مصنوعی: آیینه جلوه زیبایی چهره تو را به تصویر می‌کشد و رنگ و لعاب زیبایی را به طور مساوی نشان می‌دهد.

می را زموج نیست کشاکش، که روز و شب

در آرزوی لعل تو خمیازه می کشد

هوش مصنوعی: شراب دریا را تحت تأثیر خود قرار نمی‌دهد، چرا که روز و شب به خاطر دیدن لب‌های سرخ تو در انتظارند و خسته‌اند.

ای غنچه بر طراوت رخسار دل مبند

دوران گلاب را زگل تازه می کشد

هوش مصنوعی: ای گل زیبا، زیبایی چهره‌ات را به دل مشغول نکن، که زمانه، عطر گل را از گلبرگ تازه می‌گیرد.