شمارهٔ ۲۳۴

هوش مصنوعی: عمر من مانند نرگس، به سختی و بیماری سپری شد و روزهایم مثل گلی که در گودالی افتاده باشد، به اندوه و پریشانی گذشت.

هوش مصنوعی: امید من مانند ثروت قارون در دل خاک مدفون شده است و آب برای شکوفایی در زمین من به خاطر بی‌توجهی و عدم حمایت دیگران نرسیده است.

هوش مصنوعی: ترک عادت برای افراد باهوش ممکن نیست. آیا از آسمان انتظار می‌رود که از ظلم و ستم چشم‌پوشی کند؟

هوش مصنوعی: نام و نشانی از یک کلام درخشان باقی می‌ماند، حتی اگر عمر آن کلام مانند یک جواهر در چهار دیواری محدود شود.