شمارهٔ ۲۰۹

تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب

تا بپاشی تخم، می باید ز هم پاشید و رفت

چون قدح کآید بر مینا، شب آمد پیش من

گریه کردم از برای ماندنش، خندید و رفت

بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد

آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت

کوچه تابوت اگر آمد درین راهت به پیش

تا به منزل می توانی سایه وش خوابید و رفت

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب

هوش مصنوعی: ای دل، اشک‌های‌ت را دور بریز، زیرا همانطور که ابرها باران می‌بارند و سپس می‌ریزند و می‌روند، تو هم باید از غم‌هایت رها شوی و پیش بروی.

چون قدح کآید بر مینا، شب آمد پیش من

گریه کردم از برای ماندنش، خندید و رفت

هوش مصنوعی: وقتی که جام روی مینا می‌آید، شب فرامی‌رسد و من به خاطر ماندن آن جام گریه می‌کنم، اما او لبخند می‌زند و می‌رود.

بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد

آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت

هوش مصنوعی: به دلیل زیبایی و جذابیت این چمن، انسان باید برای پیدا کردن آب از چشمه، راه و مسیر درست را بپرسد و پیش برود.

کوچه تابوت اگر آمد درین راهت به پیش

تا به منزل می توانی سایه وش خوابید و رفت

هوش مصنوعی: اگر در مسیر زندگی‌ات با مشکلات و موانع روبرو شدی، می‌توانی با آرامش و صبر پیش بروی و در نهایت به مقصد خود برسی.