شمارهٔ ۳۸

هوش مصنوعی: اگر با من دوست باشد یا دشمن، قلبم هرگز از او روی برنخواهد گرداند.

هوش مصنوعی: پس از این، به عشق و محبت نگاه یکسانی خواهم داشت؛ زیرا عشق نمی‌تواند وجود داشته باشد وقتی که نام و ننگ در میان باشد.

هوش مصنوعی: ای زاهد، از من بیچاره دست بردار. ظرفم از بام افتاده و تو هنوز درنگ می‌کنی.

هوش مصنوعی: لب او شیرین و خوش طعم است و به او می‌بالد. اما اگر کسی با او درافتد و به او آسیب بزند، به مانند سنگی بر سر او فرود می‌آید.

هوش مصنوعی: در کنار بازار، شخصی با چهره‌ای خوشحال و خندان در حال عبور بود که از دهانش بوی شکر به مشام می‌رسید و همهٔ اطرافیان را جذب خود می‌کرد.

هوش مصنوعی: ای دل، اکنون آماده باش که آن نگاه فریبنده و کشنده به زودی بیرون می‌آید و به هدفش می‌زند.

هوش مصنوعی: وقتی چشمان یک عارف بی خطر به گرد و غبار راه محبوب بیفتد، از گل او رنگ زردی پیدا می‌کند.