شمارهٔ ۴۷

اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۴۷

گرد فتادگی شده بال همای ما

منت نمی کشد ز کسی مدعای ما

با چاکهای سینه به محشر نمی رویم

تا رنگ و بوی گل نشود خونبهای ما

حیرت ندیدگی گل گلزار وحشت است

ای غافل از نگاه تغافل نمای ما

شمارهٔ ۴۶: سینه صافند به هم عاقل و دیوانه ما شمارهٔ ۴۸: گر به ما فاش شود معنی نادانی ما

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گرد فتادگی شده بال همای ما

منت نمی کشد ز کسی مدعای ما

هوش مصنوعی: پرچم افتاده‌ی همای ما نیازی به تأیید و استمداد از دیگران ندارد و خود به خود بر سر زبان‌هاست.

حیرت ندیدگی گل گلزار وحشت است

ای غافل از نگاه تغافل نمای ما

هوش مصنوعی: اگر از زیبایی گل‌ها و گلزارها غفلت کنی، نمی‌توانی حیرت و شگفتی آن‌ها را تجربه کنی. چشم‌پوشی از زیبایی‌ها باعث می‌شود که وحشت و ناامیدی به سراغت بیاید.