شمارهٔ ۳۰۷

اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۳۰۷

پرورده عشقم دل بی ریش ندارم

شرمندگی از عشق ستم کیش ندارم

دارم غم رسوا دل شیدا سر سودا

چیزی که ندارم خبر از خویش ندارم

شمارهٔ ۳۰۶: که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم شمارهٔ ۳۰۸: ملامت می کنند از شورش حالی که من دارم

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

پرورده عشقم دل بی ریش ندارم

شرمندگی از عشق ستم کیش ندارم

هوش مصنوعی: عشق‌هایم را با دلی بی‌ریشه پرورش داده‌ام و از اینکه عاشق کسی با رفتار ظالم هستم، خجالت نمی‌کشم.

دارم غم رسوا دل شیدا سر سودا

چیزی که ندارم خبر از خویش ندارم

هوش مصنوعی: من در حال تجربه‌ی درد و اندوهی هستم که دلم را مشغول کرده و به چیزهایی که می‌خواهم دست نیافته‌ام. در واقع، از خودم اطلاعی ندارم و نمی‌دانم چه بر سرم آمده است.