شمارهٔ ۲۶۰

اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۶۰

یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته اند

گوشه گیرم که چنین در به درم ساخته اند

از نفس ماندم و پرواز به دادم نرسید

مگر از پرده دل بال و پرم ساخته اند

تا در آیینه دیگر نشناسم خود را

بی تو هر لحظه به رنگ دگرم ساخته اند

شمارهٔ ۲۵۹: غمت به راحت وصلت به جنگ می ماند شمارهٔ ۲۶۱: هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته اند

گوشه گیرم که چنین در به درم ساخته اند

هوش مصنوعی: هرچند که دل من نگران و آشفته است، اما آنها به من گوشه‌نشینی داده‌اند تا چون یک انسان سرگردان و حیران زندگی کنم.

از نفس ماندم و پرواز به دادم نرسید

مگر از پرده دل بال و پرم ساخته اند

هوش مصنوعی: از سختی و مشکلات زندگی خسته شده‌ام و نتوانسته‌ام به آزادی و رهایی دست پیدا کنم، اما با اتکا به احساسات و عشق درونم، پیداکردن راهی برای پرواز و آزادی را تجربه کرده‌ام.