قطعهٔ شمارهٔ ۲۹

هوش مصنوعی: من مانند بلبل در باغ دوستانم هستم و از این باغ هرگز نخواهم رفت.

هوش مصنوعی: اگر از چهره به دور شوم و از نظرها بروم، از دل دوستانم هرگز نخواهم رفت.

هوش مصنوعی: من لباس ظاهری را کنار می‌گذارم، اما از میان مردم دور نخواهم شد.

هوش مصنوعی: آمد و رفت‌ها به خاطر اعتبار و حیثیت من بود، اما اکنون به این شکل نمی‌خواهم به جایی بروم.

هوش مصنوعی: من همچون این بندگان نخواهم رفت، یعنی نمی‌خواهم به سرنوشتی که آن‌ها دارند دچاری شوم.